ทิศตะวันออกเฉียงใต้!
ที่ต่อไปคือทิศตะวันออกเฉียงใต้!!
เข้าใจแล้วน่า!
เข้าใจแล้วน่า ช่วยเงียบหน่อยได้มั้ย!
ขอร้องล่ะ!
เข้าใจแล้ว ขอร้องล่ะ!
ขอร้องล่ะ!
ขอร้องล่ะ! ขอร้องล่ะ! ขอร้องล่ะ!
แต่งงานกับผมที!
ไม่รู้ว่าผมจะตายวันไหน!
เพราะงั้น...แต่งงานกับผมเถอะครับ!
ขอร้องล่ะ! ขอร้องล่ะ!
นั่นมัน...อะไรน่ะ?
ตอนที่ 11 ภารกิจสึซูมิ
ขอร้องล่ะ!
ผมไม่เหลือใครแล้ว!
ผมมีแค่คุณคนเดียว!
งั้นเหรอ เข้าใจแล้ว!
ต้องทำอะไรซักอย่าง!
ช่วยผมหน่อยเถอะนะ! แต่งงานกับผมเถอะ!
ขอร้องล่ะ....
ทำอะไรน่ะ นี่มันที่สาธารณะนะ?
เธอคนนั้นไม่ได้ชอบนะ
อย่าไปสร้างปัญหาให้เธอสิ!
ชุดนี่มัน!
นายก็รอดจากภารกิจสุดท้ายเหรอ!
ผมไม่เคยรู้จักนายเลยซักนิด!
จำไม่ได้เหรอ? ตอนนั้นไง! ตอนนั้นไง!
นายเป็นคนที่จะมีเรื่องน่ะ!
ไม่เป็นไรแล้วนะครับ
กลับบ้างอย่างปลอดภัยนะครับ
ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ!
เจ้าศัตรูหัวใจ! กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มแล้วเชียว!
เพราะเธอรักฉัน...
- นี่แน่ะ นี่แน่ะ นี่แน่ะ อย่านะ! อย่านะ! เจ็บนะ!
ใจเย็นก่อนครับ!
ฉันบอกไปตอนไหนว่าฉันรักคุณ?
เห็นว่าเดินตรงเข้ามานึกว่าจะถามทางซะอีก!
งั้นจะบอกว่าไม่ได้รักผมงั้นเหรอครับ?
ฉันมีคู่หมั่นแล้วค่ะ!
ดูท่าจะได้คำตอบแล้วนะ?
ลาก่อนค่ะ!
เดี๋ยวสิ!
กลับ...
พอเถอะน่า!
ทำไมต้องขวางกันด้วย? ไม่ใช่เรื่องของนานเลยนะ!
ไอ้หน้าแบบนั้นหมายความว่าไง?
หยุดเลยนะ!
ทำไมต้องมองฉัน ด้วยสายตาน่าสมเพชแบบนั้นด้วย?
นี่นาย! รับผิดชอบมาเลยนะ!
มันเป็นความผิดของนายที่ฉันไม่ได้แต่งงาน!
พูดอะไรบ้างเซ้!
ฟังนะ! ฉันอาจะตายเร็วๆนี้ก็ได้!
ตอนทำภารกิจ!
ฉันน่ะ โคตรกระจอกเลยนะ?
ไม่ได้พูดเล่นนะ!
นายต้องปกป้องฉันจนกว่าฉันจะแต่งงานนะ?
ฉันชื่อว่า คามาโดะ ทันจิโร่!
งั้นก็ขอโทษทีนะ!
ฉันชื่อ!อากาซึมะ เซนอิทสึ! ช่วยฉันด้วยนะทันจิโร่!
หมายความว่าไงที่ให้ช่วย?
ทำไม เซนอิทสึถึงมาเป็นนักล่าปีศาจ?
ทำไมถึงไร้ยางอายแบบนี้?
พูดจาร้ายกาจ!
ฉันถูกหญิงหลอกแล้วก็ถูกโบ๊ยมาน่ะสิ!
ตาแกนั่นก็เลยทำโทษฉันน่ะสิ!
วันแล้ววันเล่าฉันต้องฝึกแทบตาย!
นึกว่าจะตายซะแล้ว!
คิดว่าจะตายในบททดสอบสุดท้าย!
แต่ก็โชคช่วยที่รอดมาได้จนถึงทุกวันนี้!
กลัว! กลัว! กลัว! กลัว!
ฉันกลัวว่าจะถูกปีศาจฆ่าตาย!
สมองฉันจะระเบิดตายอยู่แล้ว!
ไม่นะ! ไม่นะ!
ช่วยฉันด้วย!
ไหวมั้ยเนี่ย?
โอเคนะ?
เป็นไงบ้าง?
ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว แต่ฉันหิวแล้วล่ะ
อยากกินอะไรเหรอ?
ไม่รู้สิ
งั้นนี่
ลองกินดูสิ?
ขอบใจนะ
ทันจิโร่ไม่กินเหรอ?
ไม่เป็นไรหรอก
เอ้า
แบ่งกัน
จะดีเหรอ?
ขอบใจ
ฉันเข้าใจนะว่านายกลัวปีศาจ
แต่นายก็ไม่ได้กลัวนกส่งข่าวนี่
อะไรน่ะ? นกส่งข่าว?
หมายความว่าไง?
มันชอบตะโกนให้ฉันไปทำภารกิจน่ะ
ยังกับเด็กผู้หญิงที่ชอบโวยวายเลย
เจ้านี่ไง
เจ้านี่เหรอ?
นายเข้าใจภาษานกเหรอ?
โกหกน่า? อย่ามาหลอกกันนะ!
เร็วเข้า! เร็วเข้า!
ทันจิโร่ เซนอิทสึ เร็วเข้า!
พวกแกใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว!
เร็วเข้า! เร็วเข้า! ทันจิโร่! เซนอิทสึ!
อีกาพูดได้ด้วย!
นี่ ทันจิโร่
พักซักหน่อยได้มั้ย
ถ้าฉันไปด้วย หลังว่าจะเป็นประโยชน์ให้นะ
กลิ่นของปีศาจหนามาก
ต้องมีอะไรอยู่ข้างหน้านี้แน่
นั่นมัน?
กลิ่นเลือด
แต่ว่ากลิ่นแบบนี้...
กลิ่นเหรอ?
ไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้มาก่อน
แต่ว่า...นายไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยเหรอ?
นี่เราทำงานร่วมกันแล้วสินะ?
เสียเหรอ?
เด็กนี่...
มีอะไรกันเหรอ?
พวกเธอมาทำอะไรที่นี่เหรอ?
พวกเขามีกลิ่นของความกลัว
งั้นพี่จะช่วยพวกเธอเองนะ
เป็นนกที่เชื่องมากเลยนะ!
ไง? น่ารักใช่มั้ยล่ะ?
บอกพี่ทีสิ
เกิดอะไรขึ้นที่นี่เหรอ?
แล้วนี่ใช่บ้านของน้องเหรอเปล่า?
ไม่ ไม่ใช่
นี่น่ะ..
ที่นี่น่ะ...
เป็นของ...
ปีศาจ!
พี่ของเราถูกลักพาตัวไป
ตอนกลางคืน
มีปีศาจปรากฏตัวขึ้นมา
พวกเราไม่ได้ทันระวังตัว
มันเอาตัวพี่ไป
แล้วตอนนี้มันอยู่ในบ้านใช่มั้ย?
ทั้งสองคนแอบตามมาสินะ?
เก่งมาก!
เก่งมากเลย!
พวกเราตามรอยเลือดของพี่มา
พี่ต้องบาดเจ็บแน่ๆ!
บาดเจ็บ...
ไม่ต้องห่วงนะ!
พวกเรามาก็เพื่อมาช่วยพี่ชายของทั้งสองคนไง!
จริงเหรอ? จะช่วยจริงๆนะ?
จริงสิ!
ทันจิโร่...
เสียงมันเสียงอะไรกัน?
เป็นเสียงที่น่าขนลุกมาก
ซึสึมิเหรอ?
เสียง?
ฉันไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
อย่ามองนะ!
เป็นอะไรมั้ยครับ?
อดทนไว้นะครับ!
แผลลึกมาก
นี่มัน...
ฉันพยายาม...
จะหนีออกมา...
ข้างนอก
แต่ว่า...
ฉันก็กำลังจะตายอยู่ดี
ฉันก็กำลังจะตาย
เขาตายแล้ว
ต้องเจ็บมากแน่ๆ
ต้องเจ็บใจแน่ๆ
ทันจิโร่ หรือว่านั่นจะเป็น...
เรามาช่วยเขาไม่ทัน
ถ้าเรามาถึงเร็วกว่านี้
เราต้องช่วยเขาได้ทันแน่
ผู้ชายคนนี้...
ไม่ใช่พี่เราหรอก
พี่เราสวมกิโมโนสีส้ม
งั้นเหรอ
มันจับไปหลายคนสินะ
ผมขอสัญญาว่าจะล้างแค้นให้คุณให้ได้
ขอโทษจริงๆครับ
ขอโทษจริงๆ
เอาล่ะ
เซนอิทสึ ไปกันเถอะ!
ไม่มีใครช่วยพวกเขาได้นอกจากเรานะ
งั้นเหรอ?
เข้าใจแล้ว
ทำไมนายต้องทำหน้าตาน่ากลัวตลอดเลยนะ?
ไปด้วยก็ได้!
ฉันไม่รับประกันความปลอดภัยนะ
ไปก็ได้~~~~
กล่องนี้จะปกป้องพวกน้องเอง
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
ถ้างั้น ไปก่อนนะ
ทันจิโร่!
นี่ ทันจิโร่!
นายจะปกป้องฉันสินะ? นายจะปกป้องฉันใช่มั้ย?
เซนอิทสึ ฉันจะบอกอะไรอย่างนะ
ขาและซี่โครงของฉันหักไปเมื่อคราวก่อน
แล้วแบบนี้ฉันจะปกป้องนายได้ไง
หมายความว่าไงกระดูกหัก?
อย่ามาล้อเล่นนะ!
ถ้านายบาดเจ็บนายก็ปกป้องฉันไม่ได้สิ!
ตายแน่!
ทำไงดี? ทำไงดี?
ฉันต้องตายแน่ๆ!
ฉันกำลังจะตาย! ฉันกำลังจะตาย!
กระดูกหักแล้วไง? ฉันตายแน่ 100% เลย!
- ตายแน่! ตายแน่! ตายแน่! - เซนอิทสึ ตั้งสติหน่อยสิ
นายไม่เป็นไรหรอก!
- อย่ามาเกลี้ยกล่อมฉันนะ! - ไม่ได้เกลี้ยกล่อมแต่นายก็...
อย่าเข้ามา!
อย่าเข้ามานะ!
พี่ครับ พวกเราได้ยินเสียงแปลกๆจากกล่อด้วยล่ะ!
ไม่มีอะไรหรอกนะ!
นั่นเป็นของสำคัญของพี่น่ะ!
ขอโทษนะ..
เรามาอีกห้องแล้ว
ไม่สิ
เราถูกย้าย?
ตามจังหวะของซึสูมิเหรอ?
ขอโทษที่ไม่รีบตามหาพี่ชายนะ?
แต่ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะปกป้องน้องเอง
แล้วเซนอิทสึก็จะปกป้องพี่ชายของน้องนะ
ไม่ต้องห่วงนะ!
น้องชื่ออะไรเหรอ?
เทรุโกะ
งั้นเหรอ? เทรุโกะ? เป็นชื่อที่ดีนะ...
กลิ่นอายหนามาก
กลิ่นมันชัดกว่าตอนอยู่นอกบ้านอีก!
เขาต้องกินมนุษย์แน่ๆ!
เขาต้องเป็นหนึ่งในเจ้าบ้านแน่!
ตายแน่!
ตายแน่! ฉันตายแน่ๆ!
ทันจิโร่เขาตายแน่เลย!
เนรุโกะ!
ไม่ได้ๆๆนะ!
อย่าตะโกนเชียวนะ!
ถ้านายตะโกนแล้วพวกปีศาจได้ยินเข้าล่ะ!
รีบออกไปจากนี่เถอะนะ!
พูดอะไรน่ะ?
คุณคิดจะหนีเอาตัวรอดงั้นเหรอ?
คุณจะยอมรับความอับอายนี้ไปตลอดชีวิตเหรอ?
ทั้งๆที่ยังหนุ่มแต่กลับน่าสมเพช
คุณมาทั้งดาบเป็นความภาคภูมิไม่ใข่เหรอ?
แทงใจดำสุดๆ
อะไรเล่า!
- ฉันก็อยากมีประโยชน์นะ - ปล่อยนะ
- ฉันก็อยากจะเป็นผู้ใหญ่ที่ดีนะ? - ปล่อยนะ
เพราะนายเป็นเด็ก มันเกะกะตอนฉันสู้ไงเล่า
ล้อเล่นใช่มั้ย! ล้อเล่นใช่มั้ย! ล้อเล่นใช่มั้ย!
ก็นี่มันประตูทางออกไม่ใช่เหรอ?
แล้วทางออกมันอยู่ไหนกันล่ะ?
นี่เหรอ?
เจอปีศาจเข้าแล้วววว!
อะไรเล่า? ทำไมต้องมองด้วยสายตาแบบนั้น?
หยุดมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นนะ!
น่ารำคาญ...
ใครก็ตามที่เข้ามาขวาง
เทรุโกะ อย่าไปกลัวนะ
ถ้าเกิดกลัวขึ้นมามันจะแย่นะ
ไปซ่อนที่ชั้นนั่นก่อน
ขอสาปแช่ง! ขอสาปแช่ง!
ขอบคุณพวกมันที่ทำให้มันหนีไปได้!
แล้วมันก็เป็นเหยื่อของข้า!
ทำไมกัน? ไม่ว่าหน้าไหนก็จะต้องเข้าบ้าน?
น่ารำคาญ
มันก็เป็นเหยื่อของข้า!
เหยื่อของข้า ใครอย่าแตะ!
ไล่ล่ามัน!
แกนะ!
ฉันชื่อคามาโดะ ทันจิโร่! เป็นนักล่าปีศาจ
ฉันมาเพื่อกำจัดแก!
ข้าเจอเลือดพี่เศษจากเด็กนี่แล้ว!!
แย่แล้ว!
เทรุโกะ!
ทำไมพื้นห้องมันเปลี่ยนไป!
ห้องถูกหมุน!
นี่คือมนตราของปีศาจ!
บ้านหลังนี้ถูกปีศาจยึดไว้แล้ว!
อะไรน่ะ?
มีกลิ่นแปลกๆกำลังมา
ไม่ใช่กลิ่นของปีศาจ!
วุ่นวายน่ารำคาญ! วุ่นวายน่ารำคาญ!
วุ่นวายน่ารำคาญ!
ผู้ชายนั่น...ใครน่ะ?
สวมหัวหมูป่าด้วย!
แถมมีดาบนิชิรินอีก!
เอาล่ะเจ้าปีศาจ...
ได้เวลามาตัดสินกันแล้ว!
ฉันขึ้นว่าเดินแล้วนะเฟ้ย!
น่ารำคาญ!
เอาสิ...
มาเลย...
เข้ามา!
นี่ ทันจิโร่
ฉันคิดว่าหญิงที่นายช่วยไว้ เธอชอบฉันนะ
พูดอะไรน่ะ?
นายไม่สังเกตเหรอว่าเขาไม่ชอบ!
ไม่จริงหรอก เขารักฉัน
แต่ว่าเขาจำใจต้องจากฉันไปไง?
แค่มองตาก็รู้แล้ว
เพราะงั้นเธอเลยตีฉันใหญ่เลย
เพราะว่าหัวใจของเธอกำลังเจ็บปวดไง!
เธอต้องรักฉันมากแน่ๆ!
พูดอะไรบ้างสิ?
ได้เวลาแฉความลับ!
ได้ยินมาว่าเซนอิทสึน่ะ เวลาอยู่กับหญิงแล้วเขาจะประหม่าและขี้อายน่ะ
นั่นไม่ได้ช่วยเลยนะ!
ผู้หญิงน่ะน่ารักและกลิ่นก็หอมมาก!
พูดแล้วก็รู้สึกชุ่มชื่นจริงๆนะ!
ถ้าเราสร้างบ้านด้วยกัน
ฉันจะจับแก้มนั่นทั้งวันเลย!
ตอนต่อไป ตอนที่ 12 ผู้สวมหมวกหมาและเมื่อเซนอิทสึหลับ
อย่าเมินกันสิ ทันจิโร่!